Herbata i ciastko.

Siedzę i myślę, nad tym jak mam zacząć, jednak nie bardzo mi to wychodzi.
właśnie zjadam sobie ciastka i popijam je herbatką, chwilę temu zjadłem obiad.
Jednak brakuje mi w tym wszystkim czegoś! Kogoś! Jednak w pojedynkę życie traci smak.
Skąd mam niby wiedzieć czy obiad, który ugotowałem był rzeczywiście smaczny?
Brakuje mi tego widoku uśmiechającej się buzi która bierze kolejny kęs z widelca,
lub zagaduje do mnie akurat wtedy kiedy ja mam pełne usta i nie mogę się odezwać.
Wydawać się to może całkiem błahe i proste ale takie właśnie proste i czasem niewiele
znaczące sytuacje nadają życiu prawdziwego smaku. Dopiero wtedy ma się świadomość tego
że jedzenie było dobre gdy smakuje także Komuś innemu kto je zjadł ze smakiem i poprosił
o dokładkę :) wtedy i mi dopiero smakuje to wszystko...
W samotności nawet ciastka są gorzkie...